Shakey's Garage

Lang geleden had ik zelf een doka, heel erg leuk maar ook heel erg bewerkelijk. Zelf de vloeistoffen aanmaken, zorgen dat de boel op temperatuur is en aan de slag. Uren bezig zijn om dat ene plaatje op z'n allermooist af te drukken. Dat gaf wel veel voldoening, maar eerlijk is eerlijk, het bezorgde me ook vaak stress. Om onbegrijpelijke redenen mislukte dingen, of na droging van de foto bleek er toch nog een stofje op de foto te zitten en dus kon ik weer van voor af aan beginnen.

Die tijd is voorbij, al een paar jaar maak ik alleen nog maar digitale foto's. Dat is een stuk handiger, de foto's zijn "meteen" klaar, wat je niet mooi vindt kan meteen in de prullenbak, met de simpelste programma's kan je de foto bewerken (bijsnijden, belichting aanpassen etc)

Het nadeel van de digitale camera's zit hem vooral in de tijd die verstrijkt tussen scherpstellen, afdrukken en opslag op de geheugenkaart. Toen ik een paar jaar geleden ergens in Frankkrijk de Tour de France voorbij zag komen en wat foto's wilde maken, was het peloton allang voorbij voordat de foto daadwerkelijk Als met met zo'n kleine camera foto's wilt maken, moet je dus ook rekening houden met de snelheid van die camera.

Dit soort problemen zijn voorbij met een D-SLR camera. Wat is dat? SLR staat voor single lens reflex, de D staat voor Digital. Een digitale spiegelreflexcamera dus. Voor mij de best of both worlds.

Soms zijn digitale foto's te groot om per mail te versturen, of op het net te zetten. Sinds een tijdje gebruik ik PhotoRazor, een freeware programmaatje, dat in een keer alle foto's in een map verkleind.
In de linklijst hiernaast, vind je een link naar de downloadsite van dit programma